(جنبش کتابسوزان ـ 8)
این فشردهي گفتههای
ایشانست :
اي بيخبر اين شكل
مجسم هيچست اين طارم نُه
رواق ارقم هيچست
***
جهان
و هرچه درو هست هيچ در هيچ هست هزار بار من اين نكته كردهام تحقيق
***
حاصل
كارگه كون و مكان اين همه نيست باده پيش آر كه اسباب جهان اينهمه نيست
خوشوقت رند و مست كه
دنيا و آخرت بر باد داد و
هيچ غم از بيش و كم نداشت
***
حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو که کس نگشود و نگشاید
بحکمت این معما را
از یکسو نیز پافشاری مینمایند که ما را در این جهان اختیاری نیست ،
و آنچه به سر ما خواهد آمد از پیش نوشته شده و کوششهای ما سودی نتواند داشت :
زین پيش
نشان بودنیها بودست پیوسته
قلم ز نیک و بد ناسودست
تقدیر تو
را هر آنچه بایست بداد غم
خوردن و کوشیدن ما بیهودست
***
بر عمل تکیه مکن خواجه که در روز ازل تو
چه دانی قلم صنع بنامت چه نوشت
***
بگیر طرهی
مه طلعتی و غصه نخور که سعد و نحس ز تأثیر زهره و زحل است
***
برو ای
زاهد و دعوت نکنم سوی بهشت که
خدا روز ازل بهر بهشتم نسرشت
***
در کوی نیکنامی ما را گذر ندادند گر تو نمیپسندی تغییر ده قضا را
بدآموزیهای
حافظ بیشتر از آنست که در اینجا بشماریم. این مرد کار را به آنجا رسانیده
