1ـ
از پست ديروز
از تبريز گفتاري رسيده زير عنوان : « از تودهی جوانان حمايت كنيد». نويسندهی
گفتار از جوانان ستايشهايي نوشته اظهار افسوس ميكند از اينكه قدرداني از آنان
نميشود.
مي گويم :
امروز چه از جوانان و چه از پيران ، جاي هيچ ستايشي نيست. امروز اين توده سخت
آلوده است : انديشههاي گمراه و پراكنده ، خويهاي پست و دور از هم ـ و خود نتيجهی
اين آلودگيهاست كه چنين خوار و زبون مي باشيم.
آفريدگار
جهان ستمگر نيست. يك توده را براي زبوني و زيردستي و ديگري را براي سرفرازي و
فرمانروايي نيافريده. در اين جهان هر مردمي چه نيك و بد سزاي خود را يابد.
ما نيز از
بدي چنين خوار و زبونيم. از بدي زيردست و لگدمال شده ايم. همين خواري و زبوني دليل
است كه خود آلوده ايم. بايد بجاي ستايش كه دروغ است و
سودي هم ندارد ، بديها را بدانيم و بشناسيم و بچارهی آنها كوشيم ، بايد بجاي لاف
زدن از نيكي ، براستي نيك باشيم و اين آلودگيها را از خود دور گردانيم.
