يكي از
غفلتها كه دامنگير مردمان ميشود آنست كه سرگرم گذشته بوده پرواي آينده كمتر
ميكنند. چنين غفلتي از هر توده دليل ناداني و از سوي ديگر مايهی تيره بختي
است.
بدانسان كه
راهرو اگر روي به پشت گردانيده بخواهد راه بقهقرا پيمايد ناگهان بگودال يا چاه
درميغلتد يك توده نيز در زندگاني اگر هميشه سرگرم گذشته باشند و پياپي ياد گذشتگان
را كرده بخود بالند و پرواي آينده كمتر نمايند بيگمان سزاي اين غفلت را دريافته
بگودال گرفتاري درميغلتند.
فسوسا كه
امروز شرقيان دچار اين غفلت ميباشند. هر تودهاي را ميبيني خود را با گذشته
دلشاد ساخته پرواي آن را ندارد كه آينده چه خواهد بود.